Bezdomność wśród młodzieży
2007-10-07
Podobnie jak w innych krajach, bezdomność wśród młodych ludzi w Irlandii jest spowodowana różnymi przyczynami. Rzadko kiedy zdarza się, że powodem opuszczenia domu jest pojedyncze zdarzenie. Bezdomność jest przeważnie wynikiem szeregu zdarzeń lub narastających problemów. U podłoża bezdomności w Irlandii leżą różne przyczyny, np. konflikty w obrębie rodziny, przemoc domowa, uzależnienia, problemy ze zdrowiem psychicznym, opuszczanie ośrodków opiekuńczo-wychowawczych lub rodzin zastępczych. Bezdomność grozi również młodym ludziom opuszczającym więzienia lub domy poprawcze.
Statystycznie liczba przypadków bezdomności wśród młodzieży jest większa na obszarach miejskich. Bezdomność może jednak zdarzyć się wszędzie, dotykając młodych ludzi bez względu na ich pochodzenie. Poniżej podano ogólne informacje dotyczące pomocy dostępnej dla młodych ludzi na terenie Irlandii oraz osób i instytucji, które udzielają takiego wsparcia. Przedstawione zostały również informacje na temat krajowej polityki związanej z problemem bezdomności wśród młodzieży.
Na czym polega problem bezdomności wśród młodzieży?
Wprawdzie problem bezdomności wśród młodzieży wygląda podobnie jak w przypadku bezdomności dorosłych, różni się jednak od niej pod pewnymi względami. Główną tego przyczyną jest fakt, że rejonowe Służby Ochrony Zdrowia (Health Service Executive — HSE) mają szczególny, określony prawem, obowiązek opieki nad dziećmi w danym rejonie. Oznacza to, że na mocy Ustawy o opiece nad dziećmi z 1991 r. (Child Care Act) na rejonowych HSE ciąży prawny obowiązek zapewnienia opieki i dobrobytu dzieciom, które nie mogą już przebywać w domu. Zgodnie ze strategią rozwiązania problemu bezdomności wśród młodzieży (Youth Homelessness Strategy), bezdomność wśród młodzieży oznacza sytuację, w której młoda osoba (zazwyczaj niepełnoletnia, a w niektórych przypadkach do 21 roku życia):
- nocuje na ulicy,
- nocuje w miejscu nieprzeznaczonym do noclegu (w parku, nieużywanym budynku, zakładzie pracy, na przystanku autobusowym itd.)
- nocuje w miejscu tymczasowego zakwaterowania (noclegowni, schronisku lub pensjonacie oferującym zakwaterowanie ze śniadaniem)
- zostaje na noc u przyjaciół, krewnych (nawet na krótki czas), ponieważ nie może wrócić do domu.
Kolejna różnica pomiędzy bezdomnością wśród młodzieży i wśród dorosłych polega na tym, że większość dzieci w Irlandii ma oparcie lub miejsce, do którego może ewentualnie wrócić. Chociaż dzieci te nie mogą dłużej mieszkać w domu, ich rodzice, opiekunowie lub rejonowa HSE są w dalszym ciągu odpowiedzialni za opiekę nad nimi. Jednak żadna instytucja ani urząd nie są prawnie zobowiązane do udzielania szczególnej pomocy bezdomnym, którzy ukończyli 18 lat, jedynie ze względu na fakt ich bezdomności.
Krajowa polityka wobec problemu bezdomności wśród młodzieży
Strategia rozwiązywania problemu bezdomności wśród młodzieży została opublikowana przez rząd w październiku 2001 r. W strategii tej określono różne cele i kroki służące zmniejszeniu i wyeliminowaniu problemu bezdomności wśród młodzieży w Irlandii. Za realizację strategii jest odpowiedzialna przede wszystkim Rejonowa Służba Ochrony Zdrowia. Każda z nich przedłożyła Ministerstwu Zdrowia i Dzieci (Department of Health and Children) dwuletnie plany strategiczne dotyczące sposobu osiągnięcia tego celu. Plany te zostały zaakceptowane w 2002 r. i są obecnie wdrażane w każdym rejonie. Realizacja strategii jest nadzorowana i koordynowana przez komitet (Youth Homelessness Strategy Monitoring Committee) podlegający pod Krajowy Urząd ds. Dzieci (National Children’s Office).
Odpowiedzialność za młodych ludzi dotkniętych problemem bezdomności
Odpowiedzialność za dzieci i młodych ludzi (do 21 roku życia) dotkniętych problemem bezdomności spoczywa głównie na rejonowych HSE. W przypadku dzieci zagrożonych problemem bezdomności, rejonowa HSE ma prawo interweniować w przypadkach, gdy dalsze pozostawanie w domu lub powrót do niego mogłoby zagrażać bezpieczeństwu dziecka. W takich okolicznościach dziecko może zostać umieszczone w ośrodku opiekuńczo-wychowawczym lub w rodzinie zastępczej. Bezdomnym dzieciom, które nie są zagrożone innym ryzykiem, zapewnia się zakwaterowanie zgodnie z ust. 5 Ustawy o opiece nad dziećmi z 1991 r.
Zagrożeni bezdomnością mogą być młodzi ludzie opuszczający ośrodki opiekuńczo-wychowawcze, rodziny zastępcze, więzienia lub domy poprawcze. Rejonowa HSE prowadzi działania na rzecz zmniejszenia takiego ryzyka, zapewniając opiekę nad dziećmi opuszczającymi takie miejsca. W wielu przypadkach dzieci i młodzież nawiązuje kontakt z organizacjami pomagającymi bezdomnym poprzez wolontariaty, pracowników opieki społecznej lub policję (Gardai). Istnieje wiele organizacji specjalizujących się w pracy na rzecz bezdomnych, zarówno dorosłych, jak i młodzieży. Oprócz świadczenia pomocy medycznej i edukacyjnej, zapewniają one posiłki, noclegi w schroniskach lub inne zakwaterowanie, jak również służą radą i pomocą. (Zob. poniżej „Gdzie zwracać się o pomoc").
Niepełnoletni obcokrajowcy przybywający do Irlandii bez swoich rodzin, promem lub samolotem, są zazwyczaj kierowani do właściwego oddziału Służby Ochrony Zdrowia, który może potem podjąć decyzję o złożeniu w imieniu małoletniego wniosku o przyznanie statusu uchodźcy. Rozpatrzenie takiego wniosku wymaga szczególnych przygotowań, którymi zajmuje się zarówno HSE, jak i komisarz biura przyjmującego wnioski o przyznanie statusu uchodźcy (Office of the Refugee Applications Commissioner). Służba zdrowia jest również odpowiedzialna za zapewnienie małoletnim ogólnej opieki i pomocy i dbanie o ich dobro. Przeczytaj więcej na temat możliwości przybycia do Irlandii w charakterze uchodźcy lub osoby ubiegającej się o azyl.
Rola policji
Wielu młodych bezdomnych ludzi, którzy mają dom, lecz nie mogą do niego wrócić, zwraca uwagę lokalnej policji. Często dzieje się tak, ponieważ policja napotyka młodych ludzi nocujących na ulicach lub w innych miejscach nieprzeznaczonych do tego celu. W takiej sytuacji policja zazwyczaj kontaktuje się dyżurnym pracownikiem socjalnym HSE, aby zapewnić zakwaterowanie w nagłych przypadkach. Następnie potrzeby dzieci są oceniane przez HSE w aspekcie pomocy doraźnej i długoterminiowej, a w razie konieczności jest realizowany odpowiedni plan opieki. Zależnie od sytuacji może on polegać na powrocie dziecka do domu lub na zapewnieniu mu alternatywnej opieki i zakwaterowania.
Inne formy pomocy bezdomnym
Młodzi bezdomni mogą mieć trudności z uzyskaniem pomocy. Ponadto formy pomocy zapewnianej przez poszczególne oddziały HSE mogą znacznie różnić się od siebie. W praktyce bezdomna młodzież ma większą szansę uzyskania pomocy ze strony różnych organizacji społecznych, policji, znajomych, rodziny i opieki społecznej.
Zasady
Właściwy oddział HSE jest zobowiązany do zapewnienia odpowiedniej opieki i ochrony osobom niepełnoletnim. Osoby powyżej 18 roku życia, które opuściły ośrodek opiekuńczo-wychowawczy mogą uzyskać przydatne informacje, porady i pomoc w odpowiednich środkach specjalistycznych.
Obowiązek zgłaszania przypadków znęcania się nad dzieckiem
Żadna z podanych powyżej informacji nie zastępuje ani nie ogranicza ustawowej odpowiedzialności HSE w kwestii opieki nad młodymi ludźmi i (na mocy Ustawy o opiece nad dziećmi z 1991 r.). Wszyscy pracownicy powinni być świadomi swojego obowiązku zgłoszenia przypadków znęcania się nad dzieckiem,zgodnie z krajowymi wytycznymi na temat ochrony i dobra dzieci (Children First — National Guidelines for the Protection and Welfare of Children).
Gdzie zwracać się o pomoc?
Osoby niepełnoletnie, zagrożone bezdomnością lub znające takie osoby powinny skontaktować się ze służbami HSE. Dysponują one wykwalifikowanym personelem, który potrafi umiejętnie zająć się taką kwestią oraz służy radą i wsparciem, jak również udziela informacji.
Copyrights © Citizens Information Board www.citizensinformation.ie
|
Brak komentarzy, twój bedzie pierwszy.
|
